Beter een vogel in de lucht….

Vreemd spreekwoord eigenlijk: ‘beter een vogel in de hand dan tien in de lucht’. Wat zoveel betekent als: ‘wees maar blij met wat je allemaal wél hebt’.  Ik heb me wel eens afgevraagd wat de letterlijke aanleiding is van dat spreekwoord. Waarom zou je een vogel in de hand moeten hebben. Zo’n beest hoort toch in die lucht!

Vogels. Mijn vader was een groot liefhebber. Kende ze aan hun vlucht, gezang, de stand van hun vleugels. Attendeerde ons, zijn kinderen erop.  In die tijd, zeg maar begin jaren zeventig, had ik niet zoveel met vogels. Bij ons thuis op de boerderij, aan de rand van het IJsselmeer ‘struikelde’  je immers over de huismussen. Duiven roekten je wakker op zaterdagmorgen en er vlogen meeuwen achter de ploeg. Die kievitten, leeuweriken, scholeksters waren er gewoon. Ik hoorde ze boven me, midden in de zomer als de aardappel-, bieten- en uienplanten onkruidvrij geschoffeld moesten worden. Daar kreeg  je blaren van, vieze nagels en een zere rug.  En tussen het schoffelen door hoorde je dat karakteristieke geroep en gezang.  Of eigenlijk hoorde je het niet , want je was gewend aan die geluiden.

Recent hoorde ik een scholekster, midden in De Bilt. En verrast keerde ik direct terug op het kavel van vroeger. Ongeveer rond dezelfde tijd ontdekte ik de Vogelwacht Utrecht. Ze hadden coördinatiehulp nodig in regio De Bilt/Zeist. En ik heb me aangemeld want sinds enige tijd is mijn vogelinteresse is getrokken. Omdat een goede vogelstand maatstaf  is voor een gezond natuurlandschap en een optimale waterkwaliteit.

In veertig jaar tijd is vogels kijken een evenement geworden, vogelwaarneming een bron van wetenschap en vogelbescherming een duurzame markt. Ooit wees mijn vader me op de betekenis van het koperkleurig ringetje om een vogelpootje. De gegevens op de ring toonden aan dat de vogel vanuit een zuidelijk land was komen aanvliegen. Om in Nederland zijn einde te vinden.

Ons land is niet meer zo vogelgewoon als weleer. Zoals wordt geïllustreerd door de zogeheten rode lijst van bedreigde vogelsoorten. Heimelijk heb ik spijt dat ik indertijd niet meer aandacht had voor de vogelvoorlichting van mijn vader. 

Maar tegelijkertijd blijkt schaarste tot maatschappelijke discussie te leiden en tot waardevergroting van vogels. Ze worden beschouwd als bijzondere dieren, die het verdienen beschermd te worden en in de belangstelling te staan. Een maand geleden organiseerde het Vara-programma ‘Vroege Vogels’ in samenwerking met Vogelbescherming in Zeist de tuinvogeltelling.  Een heel goede manier om volwassenen en kinderen bewust te maken van het vogelleven in hun directe omgeving. Door zo’n tuin vogelvriendelijk in te richten, snijdt het mes aan meer kanten, door de ontwikkeling van kleinschalige natuur.

Afdeling De Bilt/Zeist van Vogelwacht Utrecht wordt door mij en mijn twee collega-coördinatoren nieuw leven ingeblazen.  Mijn beide collega’s zijn vrij ervaren vogelspotters en op de hoogte van interessante vogelstekken in onze omgeving. Zoals de Eempolder ten oosten van Eemnes, naar men zegt een hoogtepunt voor weidevogels en doel van onze eerste excursie.  Ik ben een beginneling bij de Vogelwacht. Daarom ga ik mezelf maar eens op een verrekijker trakteren. Mijn vader zou blij verrast zijn geweest dat ik ben  aangestoken doorzijn enthousiasme.

Reageer

Your email is never shared. Verpluchte velden zijn gemarkeerd *

*
*