De dubbele pet van de postbode (klemt)

Zaterdagochtend, vroeg wakker en ik hoor Mieke (van der Weij) en Peter (de Bie) op Radio 1. Ik luister graag naar dit Tros-duo. Of moet ik zeggen AvroTros-duo? Want ook medialand heeft bewezen dat fuseren (lees: bezuinigen) staat voor overleven. Mieke en Peter nemen zo tussen half negen en tien, actuele onderwerpen door, die heerlijk dicht bij huis blijven. Ze werpen ‘niks aan de hand’ vragen op, die ik, gewone Nederlander, zó zou kunnen stellen. Gewoon op Radio 1.

Het jaar loopt ten einde en met het oog op de gemeentelijke voorjaarsbegroting vragen M en P zich af wat de bestedingsdoelen van de  derde overheidsvorm zouden moéten zijn en op welke plekken de ‘spaarpot van de burgerij’ in werkelijkheid wordt omgekeerd? Ter illustratie wordt de stad Enschede opgevoerd. De voormalige Twentse industriestad. Verwikkeld in een nieuw één-tweetje probeert gemeente Enschede de plaatselijke FC en voormalig landskampioen voetbal, in de kostbare benen te houden.

“Mag dat?” Vragen M en P zich af. “Dat een gemeente de (trainings-)broek ophoudt van een particulier bedrijf. In tijden van instortende thuiszorgorganisaties, vereenzamende ouderen, leeglopende scholen, voortwoekerende buurtplantsoenen, een volledig stabiel werkloosheidspercentage en last but nog least: een postbode zonder noemenswaardige post?

Antiek?

Gemeentewerken? Mieke en Peter nemen het thema ‘Teloorgang van de Thuiszorg’ bij de kop.  Herkenbaar, wat de teloorgang betreft. Vrij recent zag ik in mijn eigen dorp De Bilt het voormalige ‘Kruisgebouwtje’ gesloopt worden. Na een jarenlange geschiedenis van leegstand, verval en kraakwacht. Kruisgebouw? Jawel jongste generatie. Al is dat verschijnsel voor jullie zo antiek als de telefoon met draaischijf. Maar tot 30 jaar terug beschikte iedere zichzelf respecterende gemeente over een afdeling van het Groene Kruis (Algemeen), Oranje-Groene Kruis (Protestant-Christelijk) en het Wit-Gele Kruis (Rooms-Katholiek).  De basis van de wijkverpleegster, gezinszorg, kraamzorg kortom gezondheidszorg samen met de huisarts. Krukken nodig, navelbandjes, bed-blokken, kraamzuster, consultatiebureau en plasfles? Even naar het Groene Kruis of naar Zuster Hermien van het Wit-gele, waar het ging om de katholieke bevallingen en gebroken benen.

Niet zelden woonden de drie zuilen gezellig en herkenbaar voor iedereen bij elkaar in. Het ‘Kruis’ had immers dezelfde vorm als het objectieve  Rode Kruis van de Zwitser Henri Dunant. Drie decennia geleden werd deze dicht bij huis zorg opgeschaald. Management-technisch, qua omvang en qua salarisnorm tot de noemer Thuiszorg. “Hoe groter, hoe goedkoper”, betoogde Den Haag.  Al hebben jaren van anonieme aanbesteding, managementstapeling en bestuurlijk groot-groeien bewezen dat Zonnekoningen aan de top diep kunnen vallen.  En de gemeentelijk betaalde vakkundige wijkzusters en gezinsverzorgsters van toen, een ZZP-inkomen als vliegende kiep en schoonmaakster bij elkaar moeten poetsen. Waar is in de tussentijd het gemeentegeld gebleven? Overgeboekt naar het plaatselijke voetbalstadion?

Breed breder breedst

Mieke en Peter stappen over naar het derde gemeentelijke drama van deze zaterdagochtend. De nieuwe functiebeschrijving van de postbode. Die er, zo wordt gemeend, er bij gebrek aan ‘post’ best een paar extra klussen bij zou kunnen nemen. Om één en ander ‘betaalbaar’ te kunnen houden. De Top van PostNL, ooit als PTT een overheidsbedrijf, ziet wel brood in de taakopschaling van het lopend personeel. Wat betreft de ‘eenzaamheidscheck’, is samen te werken met de Thuiszorg 2.0. Meteropnemer en geiserschoonmaker? Het regionale energiebedrijf ziet dat vanuit bezuinigingsoverwegingen ongetwijfeld zitten. De boodschappen voor mevrouw Jansen afhalen en tegelijkertijd haar boekbestelling van Bol.com. Kortom: Biltse postbode aansturen vanuit Zaandam? Moet kúnnen.

Mijn partner, ook een groot liefhebben van Mieke en Peter vraagt zich af of de postbode nieuwste stijl, er een pistoolbevoegdheid bij zou moeten krijgen. Want een signalerende functie op het vlak van overlopende vuilnisbakken en inbraakpreventie kan er op de ronde vast nog wel bij. De ogen van de Nationale Politie reiken immers niet meer tot in iedere gemeentelijke dwarsstraat of achterafsteeg. Dus ook nog de politiepet of gaat het geheel dan teveel klemmen?

Als Mieke en Peter hebben meegerekend, dan hebben de geconcludeerd dat de salariskosten de pan uit rijzen, het aantal bezuinigingen toeneemt, het banencijfer krimpt, maar desondanks de post wordt bezorgd en de zorg verleend.  Winston Churchill zei ooit: ‘nooit eerder hebben zovelen zoveel te danken aan zo weinigen.’ Herkenbaar maar niet lang vol te houden. Zoals de geschiedenis uitwijst.

Reageer

Your email is never shared. Verpluchte velden zijn gemarkeerd *

*
*