Een spin moet ook eten.

Het is spinnentijd in mijn tuin en slakkentijd bovendien. Met als resultaat dat ik voortdurend op mijn stappen moet letten en op mijn tellen passen. Doe ik dat niet, dan loop ik groot risico over een slak uit te glijden, of met mijn volle gelaat in de dagtaak van een kruisspin te belanden. Met een hevige schrobbering toe van mijn zoon, die dat zielig vindt. Voor de dieren, niet voor mij. Hij speelt het klaar om op zijn knieën over het tuinpad te kruipen, ónder zo’n netwerk door. 

Ik mag mijzelf wel een schouderklopje geven voor mijn diervriendelijke opvoeding. Als goedmakertje en dooddoener mopper ik, terwijl ik het plakkerige zootje van voet en uit haar veeg, dat ík ze niet in mijn tuin heb uitgenodigd.

Eígenlijk ben ik heel trots op het uitgebreide dierenrijk tussen de twee schuttingen. Heb in het circuit gehoord, dat spinnenrijke tuinen ‘gezonde’ tuinen zijn. En een overschot aan naaktslakken, daar maak ik de egeltjes heel blij mee. En ik wil zó graag een egeltje in mijn tuin.

Een hele kolonie wilde bijen zoemt genoeglijk in de bloemen van de passieflora en de bloeiende basilicum. Héérlijke geur. Laat een immense kruisspin nou zo slim te zijn om een web te spinnen vlak boven die basilicum. En een bijtje zo high, of dom, dat het zich laat verschalken door die spin.

Rouwig bekijk ik het strak ingepakte resultaat in het web, bezorgd het vijftal andere bijtjes, dat er levensgevaarlijk dichtbij komt.

De hele verdere middag blijf ik lafhartig wegkijken van het spinnenweb. Kan het eigenlijk niet aanzien maar ja, ik wil toch natuur in mijn tuin? Dan moet ik niet zeuren over natuurlijke ‘ongelukken’. Een spin moet ook eten. Hij werkt er hard genoeg voor.

Reageer

Your email is never shared. Verpluchte velden zijn gemarkeerd *

*
*