Hoe plak je een dak, het vervolg

‘t Is vakantietijd. En wat doe je dan? Iets ondernemen wat je buiten de vakantieperiode niét doet. Bijvoorbeeld de Rijn bekijken aan de Duitse kant. Zo was ik  nog niet eerder in Keulen geweest. Moet je nagaan: wel al in Sao Paulo maar niet in Keulen. ‘Da’s de gekkigheid van deze tijd’ (zei oma), ‘alle windrichtingen uit vliegen, maar hoe het er aan onze eigen Rijn uitziet, dat weten we niet. ‘ Prachtige stad trouwens, dat Keulen. Dat vinden alle Chinezen, Japanners, Amerikanen en Australiërs ook, die samen met mij de kolossale Dom liepen te bewonderen, en die dus massaal onze Europese windrichting uit zijn gevlogen.  Ongetwijfeld in gezelschap van één of meerdere verdachte virussen. Maar goed, het voert wel erg ver om dát thema en passant aan te roeren.

Terug naar de Rijn aan de Hollandse kant van Lobith, en terug naar De Bilt. Want het gevolg van een vakantiereisje is, dat je heerlijk weer naar huis mag, terug naar je eigen bloeiende tuin, je eigen koffie en je eigen dak.  Het regende inmiddels in Duitsland en het spoelde in Nederland. ‘Gordijnen dik’ klapte het op mijn hardwerkende ruitenwissers. Ik werd bevangen door een lichte huiver. Het zou toch niet…. Na aankomst werd mijn huiver bewaarheid. Opnieuw bleek dat mijn dak niet de beschutting had geboden die ik bij de koop van het huis had verondersteld. Vroeg ik me een half jaar geleden nog af, hoe je een lekkend dak kunt plakken.  Nu weet ik dat je een dergelijk probleem bij de basis aan moet pakken. Wordt vervolgd.

Reageer

Your email is never shared. Verpluchte velden zijn gemarkeerd *

*
*