IJsbaanmuziek

Er zijn zo van die momenten, dan heb ik geen andere keus, dan me blij en warm te voelen.  Vaak heb ik dan een associatie met vroeger, toen ik nog kind was.  Ja, ik ben bij vlagen best conservatief maar dan in positieve zin. Gisteren overviel me dat warme gevoel en vandaag heb ik het ook weer.

Want ik heb het geluk in de buurt van een echte natuurijsbaan te wonen. Vroeger heette dat gewoon ijsbaan, maar bij gebrek aan echt ijs en overschot aan kunstmatig, moet dat woordje ‘natuur’ er nu voor.

Gisterenmiddag, ik was net bezig mijn afval verantwoord te scheiden, klonk er ineens muziek over het dorp.  Het kwam uit de richting van de ijsbaan en werd afgewisseld met mondeling commentaar.  Stelde me voor uit dat het kwam uit het hokje achter het loket.  Ik kan me niet heugen die geluiden nog ooit gehoord te hebben sinds ik uit mijn geboortedorp ben vertrokken, zo’n drie decennia geleden.  Nu zit ik te schrijven en de sneeuw dwarrelt naar beneden. Ik zie uit mijn raam dat de buurman een sneeuwpop aan het maken is, compleet met gezicht en stok.  In zijn eentje zonder zijn kinderen. Hij beleeft waarschijnlijk ook zo’n herinnering uit zijn jeugd.

Reageer

Your email is never shared. Verpluchte velden zijn gemarkeerd *

*
*