Lokaal kiezen: voorpost of sluitpost?

Raadsverkiezingen 2014 in De Bilt. Toch wel een beetje spannend altijd. Lokale en landelijke media doen al maanden hun best om ons, de zeg maar 20.000 kiesgerechtigde Biltenaren tot een keuze te bewegen. Zeer voorspelbaar start de verkiezingscampagne zo’n maand van tevoren. Vandaag zaterdag is de gebruikelijke grote Campagnedag. Zoiets als Zwarte Zaterdag in de zomervakantie, zij het dat nu lokale politici zich op een tochtige lentedag verdringen op Julianalaan (De gebruikelijke Kwinkelier is om uiteenlopende redenen een onzekere locatie) respectievelijk Maertensplein en Hessenweg.

Fractiebeloften

Al dan niet carnavalesk uitgedost, alsof gemeenteverkiezingen een goede grap zijn, waagt verkiesbaar De Bilt zich tussen het shoppende publiek. In een poging de vele zwevende kiezers te laten neerdalen. Is de woensdagse keuze eenmaal gemaakt en zijn ‘s avond de raads- en bestuurderszetels democratisch verdeeld, dan is het zoals gewoonlijk afwachten. Wat laat de plaatselijke democratie ‘heel’ van de diversiteit aan uitgevente fractiebeloften. Over het algemeen zien we onze raadsleden pas vier jaar later weer terug op straat.

Gemeentelijk gedane verkiezingsbeloften zijn vaak rechtstreeks afgeleid van de landelijke lijn in Den Haag. Waar VVD en PvdA de lijnen uitzetten en D66 momenteel zijn uiterste best doet, om aan te tikken. Niet voor niets lopen nationale partijcoryfeeën, zeg maar rustig BN-ers,  zich die laatste weken het vuur uit te sloffen om van links tot rechts hun gemeentelijke voorposten een hart, en een bestuursstrategie, onder de riem te steken. Want ja, ook in 2014 gelden de gemeenteraadsverkiezingen als maatstaf voor de landelijke stand van zaken. En dat is opmerkelijk, in deze tijd van aanstaande Transitie (duur Haags woord voor overdracht aan de gemeente), van alles waar het Rijk zelf per 2015 graag vanaf wil. Dat wil zeggen van alles, behalve de daarvoor noodzakelijk financiering.

Bouwen en wonen

Passende arbeidsvoorziening, gerichte woningbouw, zorg en welzijn voor jong tot oud zijn zaken voor lange adem maar bovenal van korte gemeentelijke of zelfs kern-achtige lijnen. Het moet toch niet nodig zijn, dat gemeentelijk bestuurders zich laten souffleren door parlementsleden die heel andere belangen vertegenwoordigen dan die van oma in Dijckstate of Jan, Hein en Hennie in hun Bilthovense corporatiewoning.

Het lijkt vanzelfsprekend dat juist de lokale politiek de kórte lijnen uit gaat zetten in het belang van de eigen gemeentelijke bewoners. Lokale politiek die overigens niet voorbehouden is aan de ‘lokale partijen’. Lokale politiek kan wel degelijk worden bedreven door een nationale partij. Maar niet vanuit een landelijk partijstandpunt, dat uitsluitend tot gevolg heeft dat een gemeentelijke fractie tot zetbaas of uitvoeringsorgaan wordt gereduceerd. Begin eens, het is nog steeds geen 2015,  met het op orde brengen van de lokale financiële huishouding. Vergeet niet de gemeentelijke verantwoordelijkheid terug te halen naar waar hij hoort; zo’n gevalletje uitverkoop Kwinkelier is echt niet voor herhaling vatbaar.

Burgerinitiatief is een heel mooi ding, maar helaas ook een modeverschijnsel in tijden van crisis en grondpolitiek. Ontmanteling van de zorg én mantelzorg gaan door geldgebrek te vaak hand in hand. Mijn keuze op woensdag maak ik pas in het stemhokje. In ieder geval op iemand die ik herken.

Reageer

Your email is never shared. Verpluchte velden zijn gemarkeerd *

*
*