Geregeld prijs ik mij gelukkig dat ik een zoon heb in plaats van een dochter. Die happy dochtermoeders niks te na gesproken hoor, maar ik hoor soms verhalen van bevriende docenten met twaalf – dertienjarige brugmeisjes in de klas: navelshirtjes, weinig verhullende hotpants! Zitten in één klas met jongetjes die op datzelfde schoolplein achter autootjes aanrennen of op hun knieën bij knikkerputjes zitten. De meiden, niet zelden meer dan een hoofd groter, zien hun leeftijdgenoten bepaald niet staan. Stellen zich aan de rand van het schoolplein op, om niet door bal geraakt of skateboard overreden te worden. Bezien de ‘kinderlijk’ tafereeltjes uit de hoogte; bespreken Het Leven en bekijken inkomende email. [...]
Kan het weer net als vroeger?
3 september 2011 – 07:36
‘Wat voor weer zou het zijn in Den Haag?’. Cabaretière Conny Stuart vroeg het zich af in een lied uit 1966. Op tekst van Annie Schmidt en muziek van Harrie Bannink. Waar zou Stuart dat jaar haar zomer hebben doorgebracht? Op Vlieland misschien of in de Achterhoek, Bruinisse, Noordwijk? [...]
Verloren generatie
10 juni 2011 – 16:32
Als ik over vroeger praat, dan heb ik het over de jaren ’60 en ’70 van de vorige eeuw. Daarmee sta ik statistisch te boek als representant van de zogenoemde ‘verloren generatie’. [...]
Heeft structuurvisie voor 2030 wel zin?
5 mei 2011 – 17:44
‘Gemeenten hebben de wettelijke plicht om een ruimtelijk kader op te stellen voor toekomstige gemeentelijke projecten en ontwikkelingen’. Schrijft Frank Klok in De Vierklank van 27 april jl. In opdracht van het nieuwe ministerie van Infrastructuur en Milieu (voorheen VROM) ontwikkelt het Biltse bestuur een toekomstbeeld met de naam ‘Structuurvisie 2030′. [...]
LEGO: ook al niet meer wat het was
14 april 2011 – 21:57
Vandaag doe ik de lego van mijn zoon weg. Mijn zoon die zelf nog heel jong is, pas 9 jaar. Hij had door de jaren heen een flinke hoeveelheid lego gekregen: poppetjes, vliegtuigjes, autootjes. Zo’n doos met drie verschillende bouwmogelijkheden. Mijn zoon was altijd wel blij, als hij op een verjaardag een doosje met daarin ‘een politieagent op motor’, had gekregen. Mét bijgevoegde handleiding waarmee hij het geheel in sneltreinvaart in elkaar wist te zetten. Waarna het resultaat in een hoek verdween en weer even snel werd vergeten. Door de jaren heen werd de hoek met vergeten legoresultaten almaar groter en stoffiger. Er braken stukjes af, die zo minuscuul waren, dat ze ongezien en ongehoord in de stofzuiger verdwenen. [...]