School op slot

Jammer hoor, die regen.  Op de allerlaatste dag van schooljaar wenste ik mezelf en mijn zoon een wat aangenamer weertype toe. Hij was vanochtend helemaal niet wakker te krijgen.  Niet zó verbazend. Gisteren nog beleefde hij de zoveelste barbeque om het jaar uit te luiden.  Dit maal die van de buitenschoolse opvang, die hem en zijn bso-vrienden had getracteerd op een heus kindercircus, met de toepasselijke naam Tadáá’. Zijzelf figureerden als de acrobaten en de dieren.  De grote hoeveelheid cola, want die hoort bij dit soort evenementen, moet hem inmiddels naar het hoofd gestegen zijn.

Het schooljaar is om.  Mijn zoon heeft, zo meldde hij me vanochtend’, al helemaal het gevoel dat hij in groep 4  zit’. Groep 3  ligt kennelijk nu al ver achter hem. Voor hem liggen:  naar ik hoop een spoedig zwemdiploma A. op vrijdagmiddag,  en een nieuw seizoen waarin hij zich opnieuw mag uitleven in de edele kunst der atletiek. Da’s voor de maandagavond.  Zojuist belde de muziekschool:  in september is er een plaatsje voor hem in de cornetklas van de woensdagmiddag. Een cornet (hoorntje) lijkt op een trompet, maar past beter in de handen van een achtjarige en schijnt een ‘milder’ geluid te hebben.

Ik ben benieuwd en zal me opnieuw laten verrassen;  het afgelopen jaar heeft hij al noten geleerd op de blokfluitcursus van de Brandweerharmonie. Verbazend hoe snel en makkelijk dat gaat bij zo’n kind.

Er staat mij,  zijn vader en natuurlijk hemzelf, weer een puik programma te wachten.  Vooralsnog vindt hij het allemaal erg leuk.  ‘Maar wanneer kan ik dan met iemand van school spelen?’ ‘Wat dacht je van maandag na school en woensdagmiddag vóór muziekles?

Goed, dat zijn discussies voor later.  Eérst vakantie. De school is op slot. Andere activiteiten volgen gelukkig het schoolrooster.  Ik  zal met volle teugen en per dag gaan genieten van dat extra uurtje slaap in de ochtend.  Mijn zoon is drie volle weken bij zijn vader.  Ik blijf achter met een jonge poes die nog geen middenweg kent tussen ‘in de gordijnen hangen’ en ‘voor pampus liggen’.  Een bench biedt uitkomst.

En ik zelf? Ik heb de keuze tussen opschieten met mijn werk, of gewoon eens helemaal niets doen.  Over drie weken gaan zoon en ik  naar Frankrijk.  Met de vouwwagen en dié moet eerst nog ter controle naar de garage.

Reageer

Your email is never shared. Verpluchte velden zijn gemarkeerd *

*
*