Staatsbosbeheer dynamisch? Spaar me!

Vorige week werd mij een vacature toegestuurd. Bepaald niet eentje die je aantreft bij de ‘communicatie’-klussen op de Nationale Vacaturebank.  Deze was afkomstig van ‘Staatsbosbeheer’.  Mediaprofessional Inge Brakman, tevens voorzitter van de Raad van Toezicht van de organisatie, kondigt op de website aan dat ze een opvolger zoekt voor  Chris Kalden, tevens voormalig topambtenaar op het voormalige Ministerie van LNV.  Dát belooft oude stempelkwaliteit.  Dus éven googelen en op scherm verschijnt een ‘weer-en-windmeneer’, mét baard, gestoken in groen jachtopzienertenue’, inclusief bedachtzame spreekwijze.  Voor mij heeft Chris Kalden het imago om roerganger van Staatsbosbeheer te zijn.

Vreemd toch dat Inge Brakman op de vacaturesite heel snel in mediagenieke turbotaal vervalt. Zoekt ‘een opvolger die vérder gaat, om van Staatsbosbeheer een toekomstbestendige organisatie te maken, die goed aansluit bij deze dynamische tijd. ‘Vérder gaat’, ‘toekomstbestendig’, ‘dynamische tijd’. Is deze schrijfwijze  het wrange gevolg van een opgelegde verzelfstandiging.  Het Staatsbosbeheer marktbestendig? Contradictio in terminis? Dacht het wél.

Brakman stelt eisen die ik eerder zou koppelen aan het nieuwste en duurste model Ipad of ‘Tèblut’, dan aan de toekomstige baas van het grootste natuurareaal (26.000 hectare) van Nederland.

‘Vérder gaan’ dus. Gniffelend en griezelend denk ik terug aan de rel over het grootvee in de Oostvaardersplassen. Tijdens die koude winter van twee jaar geleden. Toen plaatselijke bewoners en wandelaars schande spraken over de verhongerende dieren die, op zoek naar voedsel,  zich klemvast liepen tegen het prikkeldraad.  ‘Natuurontwikkeling in Nederland? Die bestaat helemaal niet’, was alom de mening.

Iedereen verdient aan natuur

Natuurgrond heeft in tegenstelling tot bouwgrond en landbouwgrond geen eigen economische waarde.  Ontléént waarde aan de groene aantrekkelijkheid op het gebied van recreatie, horeca of fysiek herstel.  Iedereen verdient eraan, maar de natuur zelf levert uitsluitend in. Vanochtend nog meldde Radio 1 dat  Staatsbosbeheer een joint venture is aangegaan met kinderopvangorganisaties.  Motto: ‘Lekker met de kids het bos in’.  Ik hoop maar dat SBB  niet wordt gedwongen om het bos teveel ‘kindfähig’ te maken. Want daarmee zal het grote doel,  ‘kennismaking van de opgroeiende jeugd met de  vrije natuur’,  met dynamische snelheid worden voorbijgeschoten.

Toekomstbestendig? Het resterende bosgebied van onze staat? Laten we om te beginnen even terugkijken. Het bos dat van ons allemaal is, leeft al veel langer dan wij allemaal.  Heeft al duizenden jaren moeten inschikken voor landbouwers, oorlogsvoering, treinstellen, meerbaansautoverkeer,  oprukkende huizenbouw, verrommeling en en vervuiling.   ‘Laat niet als dank, voor ‘t aangenaam verpoozen, de eigenaar van’t bos de schillen en de doozen’,  waarschuwde de AMWB, toen nog fietsersbond, al 100 jaar geleden de toenmalige recreant.

Toplobby

Waarom eigenlijk handhaaft Staatsbosbeheer die naam eigenlijk nog. Na het ontslag als overheidsdienst.  Tijdens het ophouden van de eigen duurzame beheerdersbroek. In zijn eentje,  zonder overheidssteun, de hongerige grondwolven van zich afslaand. Geen wonder dat Staatsbosbeheer een ‘verbinder’ zoekt in z’n nieuwe baas. Een toplobbyist die met alle andere belangenpartijen om tafel kan.

Maar de vraag is, voor welk resultaat? Tot de dag van vandaag is groene politiek noch rentmeesters-overheid ertoe overgegaan om juist die natuur zijn eigen wettelijke definiëring en economische waarde toe te kennen. Degene die dat laatste bij de marktpartijen weet ‘in te vliegen’ of te masseren,  is voor mij een waardige opvolger van Chris Kalden.  Man of vrouw.

De doorsnee Nederlander bezoekt het bos in rusttijd.  Zoals Nederlanders dat deden in vroeger eeuwen toen woorden als dynamiek of burn-out nog niet bestonden.  Wie weet nog dat ‘recreatie’ staat voor ‘mentaal- en lichamelijk herstel’.  En niet voor onderdeel van Bedrijfsschap Horeca.  Ik bezoek het bos voor  spaarzame vrije momenten van stilstand.  Bespaar me daarom een nieuwe Beleving;  daar maakt ieder pretpark al reclame mee.

 

 

 

 

Reageer

Your email is never shared. Verpluchte velden zijn gemarkeerd *

*
*