Wat als: ‘tsunami’ in De Bilt?

Een tsunami slaat weer eens toe in Azië. Dit maal zijn het niet de Indonesiërs, Thais of Sri-Lankezen die de gevolgen daarvan te dragen hebben. Nee, het zijn Japanners. Inwoners van de derde economie van de wereld.

Natuurgeweld blijkt ook toe te kunnen slaan bij een volk dat tot een week geleden ongenaakbaar leek. Van de één op de andere dag zijn de mensen die qua inkomensstandaard en welvaartsniveau altijd op gelijke hoogte hebben gestaan met ons Biltenaren, aangewezen op een lekkend tentenkamp. Zonder eten, en met kleine kinderen in de vrieskou.  De dreiging van een smeltende kerncentrale op de koop toe.  Ik verbaas, en geneer me tegelijkertijd, dat Japan nog meer indruk op me maakt dan de gevolgen van het ‘traditionele’ natuurgeweld in ontwikkelingslanden. Waarom die verbazing?

Omdat ik er inmiddels wel ‘aan gewend ben’ dat in de Derde Wereld altijd wel iets fout gaat. Omdat de, zoals gebruikelijk corrupte leiders daar, de beschikbare overheidsmiddelen vooral in eigen zak steken, in plaats van in hun volk. Toch? Om de, nogal triviale, reden dat het in die landen rond de evenaar tenminste niet koud is. Koud, zoals het in Nederland kan zijn, en nu dus in noordelijk Japan.  Omdat Japanse kindertjes, volwassen mensen en bejaarden, die er gewoonlijk net zo goed gekleed uitzien als wij, er vandaag als armzalige zwervers bijzitten. Kortom: een grote ramp wordt voorstelbaar en invoelbaar en dat voelt best dreigend.

Het lijkt erop dat de Japanse overheden met de handen in het haar zitten, gekweld door de gevolgen van immens en onbeheersbaar natuurgeweld. Aardbevingen en vloedgolven hebben een monster uit de slaap gewekt. Een serie kerncentrales die zo blijkt ineens, allang ontmanteld had moeten zijn bedreigt miljoenen Japanners, als een rommelende Vesuvius de bewoners van Pompeï, zo’n tweeduizend jaar geleden. 

Japans is duidelijk overvallen door de toestand. Net als Christ-Church in het eveneens ‘Westerse’ Nieuw Zeeland, nog pas een maand geleden door een hevige aardbeving werd getroffen. Die een stad groter dan Utrecht volledig in puin heeft gelegd.

Uit alle hoeken van de wereld krijgt Japan hulp aangeboden. Heel goed bedoeld. Maar ik vraag me als Bilts bewoner van de Nederlandse provincie Utrecht wel af, hoe het hier en in de ons omringende landen met de preventie is gesteld. Want al heeft Waterland Nederland alleen nog maar de kerncentrale in Borssele, er staan tientallen exemplaren om ‘ons’ heen.

Reageer

Your email is never shared. Verpluchte velden zijn gemarkeerd *

*
*